اشکی در گذرگاه تاریخ
یکشنبه 1 شهریورماه سال 1388 20:30
از همان روزی که دست حضرت قابیل، گشت آلوده به خون حضرت هابیل، از همان روزی که فرزندان « آدم »، زهر تلخ دشمنی در خون شان جوشید، آدمیت مرد! گر چه « آدم » زنده بود. از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند، از همان روزی که با شلاق و خون، دیوار چین را ساختند، آدمیت مرده بود. بعد، دنیا هی پر از آدم شد و این آسیاب،...